Ö'z'lüyorum
//--bomboş odada yankılanıyordu tiz sesim
özlüyorum derken bir harf yok oluyordu akiste--//
mesafelere odakladım bu gece kelimelerimi
zaman kavramı yok olmuşçasına
saatler durmuş
sokaklar susmuş gibiydi
tek dostum vardı bu gece
yokluğun...
adını her konuşmak istediğimde
dilimden kopardı bir aşk hecesi
adının her harfi sanki
sanki, yıllardır biriktirdiğim
birikintilerimin elçisiydi
sevdiğim
bu gece yokluğunun gecesiydi
suspus olmuş dört duvar
çevrelemiş gibiydi her yanımı
kaçsam yine saklanıyordu bedenim
sana hapsoluyordum adeta
ruhuna her dokunuşumda
tek kelime ediyordu bedenim
özlüyorum...
özlem çığlıklarımı hissederdi ruhun, bilirim
bomboş odada yankılanıyordu tiz sesim
'özlüyorum' derken bir harf yok oluyordu akiste
ö(z)lüyorum...
/-uzun yollardı hayatımın 'sen' noktası
kilometrelerce öteden hissederdim yine de-/
bu gece gözlerimin yağmurlaşmasına şahit ol uzaklardan
usul usul pencerene çiselediği vakit
sen de hisset ruhumu bedeninde
uzaklarda bir yerlerde
seni böylesine bekleyen ben'i hisset
sıcacık ellerine dokunuşumu
gözlerimdeki mutluluğun okunuşunu hisset
senden uzaklarda bir yerlerde
seni ölesiye g/özleyen yüreğimi hisset
adını her konuştuğumda
göz pınarlarımda parlayan yaşları hisset
hiçbir zaman ağladığımı düşünmeden
hisset ki ilk olsun pınarlarıma dokunuşun
ben sana hiçbir zaman ağlamadım sevdiğim
sen yoktun, bense gözlerimle konuştum...
15.11.2015-06:17