Özüm Çatlıyor

gurbet yağmurları yağınca şehre

gönlümde hasretin gülü patlıyor

kaybetmek korkusu düşünce kalbe

dilimden dökülen sözüm çatlıyor

kimse düşmesin hazanın eline

yarini sormasın seher yeline

hasretini döktüm gamın teline

mızrabın vurduğu sazım çatlıyor

gurbet gecesinde saat durunca

kalbim seni bir umutla sorunca

sensizlik depremler gibi vurunca

hasar verdiğin şu özüm çatlıyor