Özümsenen Aldanışlarda

yokluğunu yine boş şişelere hapsettim

gözlerim yine tavanda

ah bir bilseydin bi anlasaydın beni

bir duysaydın yüreğiminin türküsünü

yine de gözlerin boğar mıydı gecenin matemini

yine de devrilir miydim şişelere böle

bu kaçıncı bozgun bu kaçıncı mağlubiyet

tekrar mı hüzünden bozma anılara gömüleceğim

yoksa her yeni başta sana tekrar mı çalınacağım

nakaratım yitirilmiş bir şekilde

oysa ben yine gömüleceğim

sensizliğin karanlık mabedine

ama yok ama olmayacak

ne sen anlayacaksın beni böyle üryan gecelerde

ne geceler duyacak beni en umarsız anlarda

ne olacak sonum nereye gidecek

peki ya ben,ben ne olacağım

ben sana sır olup saklanacağım izbe bir köşeye

korkacak ve sanırım hep böyle kalacağım

bir korkak gibi yaşarken ya sonrası

sonrası koca bir yalan ve yalandan ibaret bir oyun

oyunun sonu masal

yalanlarla başlıyor bu masal

senle son buluyor

öyle gökten üç elma falan düşmüyor

dedim ya inanabileceğim bir yalan bu masal

ve ben yalanlardan bozma bir kalede

yaşıyorum son günümü son nefesimi

seni özümser gibi aldanışlarda...