Palyaço

Bazen yarım olur ya insan

Hep yarımdım nedense bu hayatta

Bıkılmaz bir arayış

Körü körüne inanış gözlerimde

Hiç bulamayış

Sahtelik kokardı boyalardaki gülüşlerim

Soluk yanaklarımdaki kırmızılık çalınmaydı

Sahte bir sen bulmuştum yüreğime yazılacak

Belki can verir diye

Her sabah boyadığım yüzüme kan gelir diye

Unutulmuş bir tebessümü çıkarırım da ruhumdan

Tekrar gülümserim diye

Bazen yarım kalır ya insan

Gecenin bir yarısında yarım kalmıştım

Damlalarla unutulan kaçıncı tanışmaydı

Kaçıncı hıçkırıktı sessizliğe haykıran

Sade bir gülücüktü dudaklarıma çizilmiş

Acılığını saklayan

Umudunu sabaha bağlar ya insan

Ölü bir yürekle uyandım her sabah

Ne umudum vardı ne bekleyişim

Kimse bilmedi

Bilemedi kendime acımaktandır gülümseyişim

Güldürmek tesellisiydi dudaklarımın

Gözlerimi saklamaktı her bakandan

Artık aşk ölü doğuyordu

Ölü doğacaktı hüküm verilmişti

Karar yazılmıştı

Zamanı mezar yapmıştım maskelerimin ardında

Akrep kazma yelkovan kürek

Bir palyaçonun maskesine gizlenmiştim

Gerçekten korkup, sevmekten ürkerek

Nerde bir palyaço görürseniz

Dudaklarındaki saklı hüzün benim

Kaderine boyun büküp gülümseyerek

Ağlayan o adam benim

O palyaço benim...