Papatya Falı

Kuru bir derenin vuslat diyerek haykırdığı yerdeyim

Elimde papatya

Gönlümde sen

Fal bakmak geldi içimden

Soru sordum cevapladı

Her yaprağında seviyor dedim inadına

Seviyorsun çıktı

Nasıl sevindim bilsen nasıl

Sarıya

Pembeye

Eflatuna

Beyaza boyadım üşenmeden

Kalbimi yaptım kalbinin üzerine

Tam ortasına koydum göğsümün

Seviyorum dedim

Sevgimi yolladım kuşkanatlarında sana

Uzakta dediler

Olsun dedim

Mısralar yazdım

Okusun dedim

Okudu

Hülyalarımı batırıp umut rengine

Beyazlarla iç içe

Nasip dedim el sallarken uzaklara

Nasip dedim

Gece ve gündüz uyandı

Siyah ve beyaza gülümsedim

Yollara düştü gözlerim

Sokaklar boştu

Ne gelen oldu ne giden

Boyun büktüm

Bir ağaç gövdesi bulup sarıldım o sarıldıkça

Yürek seslerince sıcak bakışları

Çoğaldım çoğaldıkça

Bir ben oldum bende

Bir de sen

Kumrulara özendim sahillerde

Sevmen yeter dediler

Çok sevdim

Seviyor dedim bütün yapraklarda

Sevindim

Bir bilsen

Bir bilsen ne çok sevindim