Papatyalar Evet Diyecekti

avuçlarımda koca bir yangın

yanaklarımda yaşlar

saçlarımı savuran deli rüzgar

heybetin eritti asfaltları

bastığın her adımla

papatyaları biriktirmişti oysa avuçlarıma

taç yapacaktım saçlarıma

zarafetle yürüyecektim

ezdiğin yolda

eteklerim uçuşacaktı sevinçten

saçlarımı tarumar eden rüzgar dinecekti

seviyor sevmiyor oyununda

papatyalar evet diyecekti

inadına küstüler birer birer

indiler tepelerden düzlüklere

orada da açmayı beceremediler

tam açacakken

üzerinden yol geçirdiler

gelen ezdi,geçen ezdi

ne yapayım kader utansın

benim içimdeki umutlarım gibi

hiç evet diyemeden, öldürdüler...