Papatyalar Vefasız

Geçmez oldu geceler yolunu bekler oldum

Mazi içimde yara anar anar ağlarım

Düşlerime gelmedin senli hayale daldım

Geri kalan ömrümde karaları bağlarım

Gülşenimde kalmadı ne bülbül ne de güller

Papatyalar vefasız aldattılar hep beni

Sensiz esmiyor artık sevda getiren yeller

Fincan fincan fallarda arar oldum yâr seni

Leylâyla Mecnun gibi çöllere mi salacak

Ne gün ne gecem belli sardı zifir karanlık

Ferhat ile Şirin mi bize örnek olacak

Nerde o eski aşklar şimdi artık bir anlık

Mutluluk bahçesine tut elimden gidelim

Geçsede üzgün yıllar bir gün yüzüm gülecek

Viran olan kalbimi aşka davet edelim

Mutlu olma sırası elbet bize gelecek