Parlayan Bir Çift Elmas Küpeydi İkisi

Parlayan bir çift elmas küpeydi ikisi

Biri kayıp...

Oysa

Gecelerden bir gece

Seninin diye

Bir tuğra basmıştı

Yüreğinin tam orta yerine

Renkli umutlar bağladıkları tellerle

Çevirmişlerdi bedenlerini

Birlikte

Sonsuza

Nöbet....

Sessizce bir rüzgar başlamıştı

Adını bilmediği

Tutmaya çalıştı elleriyle

Savurmasın daha da uzağa sevdiğini

Yoksa

Bırakmalı mıydı? Essin

Bedeninde saçlarında doyasıya gezsin

Alıp götürsün kokusunu yanına

Hızlansın

Buluşma vakti...

Yoksa bu!..

Adına

Ayrılık denilen rüzgarın ta kendisi miydi?

Öpüşler acı

Sevişmeler yalan mı? Olmuştu

Üstelik

O gecede inkardaydı

Yaşananları

Serseri bir tipi bastırdı birdenbire

Karlı yollarda

Hatıralar elinde üşüdü

Gelecek

Maziden yana taraf

Adı ayrılığa düştü...

Şimdi

Diğer tek de kayıp......