Parmak Uçlarını Özlüyorum

Ben seni özlemeye

Parmak uçlarından başlıyorum

Parmak uçların senin

Aralarında durmadan gidip geldiğim

Ve her birine bir yanımı emanet ettiğim

Kentler gibiydi,

Birinde biraz kalsam

Diğerine gecikirdim.

Aslına bakarsan bir parmak ucu için

Ben bir devim

Ama her birinde muhakkak var

Konuk olacak bir evim.

Bir araya geldiğinde ellerimiz

Sınırları kalkmış ülkeler gibi

Özgürdü birbirine

yürürken tenlerimiz.

Eski bir kitabı raftan indirir

Sayfalarını çevirirdi sanki

Yüzümde gezinirken her biri,

Cildi kara

Sayfaları gri

Çevrildikçe çoğalırdı harfleri.

Ben seni özlemeye

Parmak uçlarından başlayınca

Sanki adını hiç duymadığım

uzak bir ülkeye gidiyorum

Ardından ellerini

Uzun ırmaklar ardı

Sonsuz bir okyanus gibi

Keşfediyorum

Sonrası mı?

uzunca bir türkü işte...