Pastel Dokunuş

satırlarda alev alev sevda güncesi

akıyordu bir yıldız kayması hızıyla

takılıyordu zamanın kıvrımlarına

içimize büktüğümüz aşkın dünleri

hangi yıldızı soysak yaşamda

melankoli çıkıyordu eteğinin altından

ay'a küs ışıltısız gözlerimizden

kaçıyordu yaşlarımız durmadan

doyumsuz ve biteviye

arsız dudaklarıyla denizimizden

koyu karanlık emiyordu zamanlı zamansız

sünger sanıyordu kendini gece

med cezirdi elleri aşkımızın

uzanma ve çekilme aralığı kararsızlığında

kararlı duruyordu içimizde

yıllarca küllendiremediğimiz yangın

biliyorduk ne çözgüsü değişti ne atkısı

lâl ipliğiyle dokumuştuk yıllar yılı

susamadık geç vakitti vakit geçti

son bahar rengi ama sevda kumaşı

tenimizdeki ekime de çok yakıştı