Paydos Demeli
bir ağaç gövdesine dayamışım başımı
usul usul yağmur yağıyor
hayallerim ıslanıyor
elimde duran gerçeklere bakıyorum
paydos demeli belkide
tamda şimdi
umutsuzluk gelip çöreklenmişken yüreğin orta yerine
paydos demeli !
bu saatten sonra gidilen yol kurulan düş
hep mutsuzluk olacak belliki
biraz soluk almak için
biraz toparlanmak için
mola vermeli !
koşmayı bırakıp
yağmurdan kuruyan dalları olan
büyük bir ağaç altına saklanmalı
dudağının bir kıvrımından cesaret alıp
terkettiğim aşkları düşünerek
yağmur dinene kadar oturmalıyım burada
kaç defa başını yaslayacak bir ağaç bulurki insan
bir kül yığınına dönüşmüş
geçmişte verilen sözler
basit bir cümle gibi asılı kalmışlar gökyüzünde
oysa ne anlamlılardı söylendiklerinde
bütün bu karmaşa yoruyor bedenimi
daha hızlı yaşlanıyorum sanki
aşkı her tuttuğumda gençliğin gücünü bulduğum gibi
her düş kırıklığı alıyor yıllarımı geri
gözlerime bakıp heyecan duyanların
gelecek halleri canlanıyor gözümde..gülümsüyorum !
'' yaşın kaç olursa olsun çocuksun daha
kaç yürek var aramızda bilemezsin '' diye geçiriyorum içimden
tebessümüm bozuluyormu düşündüklerimden
daha çok aklını karıştırıyorum birilerinin
daha çok düşüyorum karanlığa
dokunmasınlar dokunamasınlar diye kaçıyorum
çünki
benim yorgun geleceğimde
bir resmin içine oturmuyor hiçbiri
evet.. şimdi paydos demeli !
biraz dinlenmeli bu ağacın altında
nefes nefese kalmış bu bedeni sakinleştirmeli
seslerin gözlerin sevişmelerin
orta yerinden kaçıp biraz dinlenmeli
karabasan gibi üstüme çöksede yalnızlık
dayanmalı ruhum
bir ağaç gövdesine dayamışım başımı
usul usul yağmur yağıyor
hayallerim ıslanıyor
ve elimde kalan gerçeklere bakıyorum
abhazgülü