Payındır Şuralarımdaki Ah

şehrin minarelerinde ölüm salası

şiirin öldü ahirim..

işte bu yüzden

kıpırtısızdır ağızları,

düş yorumcusu kadınlarımın

gezer beti benzimin karanlığını,

kuş ağızlarında gözyaşı

sitemi gülünedir gelincik kırmızısının,

dağbaşlarımda

öznesidir fiilsiz cümlelerin,

ilmiği kaçmış örükler

kurşundur ucu siyah kalemler

sevdaya kasdederken,

aldırışsız git eşikleri

yaban arısı sokuğudur diller

dünlerse yılan gömlekleri

yazgısı kopar mavisinin,

olmaz zamanlarında adalarımın

ıslanır kurutma kağıtlarında,

çarmıh çivisi

paslanır söz

gölgelenir uçurum kenarlarının,

üç adım ötesi

dalgan kırığına tutunur,

ak incilerimin ıssız sedefi

suyumu boğar kusuru denizin,

ölürken sabah

hiçe susarım

işte o yüzden

payındır şuralarımdaki ah...

eyvah ki eyvah...

gördün mü ahirim

bana sorarsan

sıyır üstünden sabrı şiirin

al cehennemimi

gir dibine

Burgaz.2010