Penceredeki Mutluluk

Hayatta hep bir penceredir mutluluk

Bir açılır bir kapanır ömür boyu

Sanırsın ki açılınca kapanmayacak

Sanırsın ki hayatta hep mutluluk olacak

Bir de bakarsın ki kaşla göz arası kapanmış

O zaman da açılmayacak dersin

Bir daha mutluluk uğramayacak

Bir daha da mutlu olunmayacak

Hayat bu açılıp kapanmalar arasında

Seni bir o yana bir bu yana sallarken

Atmış yetmiş koca sene geçer gider

Hem de bir göz kapatıp açımı sürer

Ecel gelip film şeridi akarken gözünden

Pencerenin ne kadar çok kapalı

Aslında ne kadar da küçük olduğu

Açıklıkların ise günlere sığdığı

Şimşek gibi çakar beyninde

O zaman gülümsersin son kez

O gülümseyiş ya pencerenin küçüklüğüne

Yada açıkken ki azlığınadır gülücüklerin