Pencerenin Çerçevesi

Atıyorum

Bir olta ortaya

Belki

Bir doğru

Tutar

Diye,

Amma velakin

Ya bir doğru yoksa,

Yoksa

Vay halim/iz/e,

Öyle

Yanlış/lık/lar var

Ki

Yalanlar

Gerçekleri celp etmiş,

Kurşun da sıksam

Nafile,

Bırak vurmaya

Yanından geçmek bile

Mucize,

Belki

Kırmızı ayın

Onbeşinde,

Zaman geçer

Geçmesine

De

Geride bıraktıkları

Bulurlar kendilerini

Sonsuzluğun çöplüğünde

Her şey karışmış birbirleriyle,

Bu

Arada

Olan insan/oğlun/a

Oluyor

Hakikat/ı

Gözlerine soka soka,

Artık

Hiç bir şeyin

Kıymeti

Yok

Baktığı/n pencerenın

Çerçevesi olsa

Bari...

* Berlin, 08.05.2021 *