Pendik -I-

* Aheste Çek Kürekleri Ey Zaman *

Marmara'nın turkuaz yeşili sularında

Heybeli'ye çevirmişken rotamı,

son haline ilişiyor gözlerim

kulağımda sabah ezanı.

dolgu sahilini tarıyorum önce

marina inşaatını teğet geçip,

emektar deniz fenerini yokluyorum;

Bulamıyorum!

Gökdelen, otel,fuar merkezi , pazar alanı

bir sürü hengâme

anlayacağınız yer gök gri'ye dönmüş,

uçsuz bucaksız beton yığını.

eskiden bu saatlerde;

Ankara yataklısının o tiz çığlığı,

sabaha günaydın diyen martı sesleri,

birkaç balıkçı motoru tıkırtısı vardı.

Ne arada kaybolmuşlar hayret!

Ailemle gidebildiğim çay bahçeleri ,

Çiçekler içindeki çocukluğumun geçtiği parkları?

o günlerde;

televizyon tek kanal,

fotoğraflar siyah beyazdı

ama, insanlar daha sıcaktı

ya şu yeni ama şekilsiz,

kimden ithal belirsiz,

kazulet şehir hatları arabalısı,

eski modelinin nesi vardı?

tahta iskelesinden balık tutmayı,

Sarı kaya'sında kulaç atmayı,

denize sıfır rum meyhanelerinde, kafa bir dünya

aşk şiirleri yazmayı özledim.

babamdan gizli gittiğim

yazlık sinemayı da yıkmışlar,

frigo, çekirdek, gazoz bir yana

eski Türk filmleri nasıl da sarardı.

Ah Pendik, ah!

Doğduğum, büyüdüğüm kutsal toprak

beyaz mermerimi dikecekler ya bağrına,

işte o gün;

gevreğimi mütemadiyen bölüştüğüm

birkaç martıdan başka ağlayanım da olmayacak.

(Bu şehre hüzün acı bir gülümseyişle gelir.)

Pendik/08