Pervane Divanelik...

Bahar yüklü bir bulutun

Gülünü tutmaktayım

Solar endişesiyle selimde avutuyor

Narımda rengini harlıyorum...

El çekip ah etmeden

Güneşe yüz sürmeden

Gözlerimin ferinde

Işığa tutuyorum...

Tenha köşesinde

Zar eylese de gönül

Sığınacak dal arar

Ahu zara varmadan

Dilden solmadan gönül

Bir buluta baş koyar..

Masivayı ararken

Hazan döker yapraklar

Ecrini yok sayarak

Farza ah'ı sunarak...

Dile kolay

Kolay gelir avunmak

Cürmü meşru duyguda...

Kefareti katmerli

Gönülden damıtılmış

Çaylak çarpıntılardan

Pervane divanelik...