Pesto Soslu Şiir

I - Fesleğen Fırtınası

çırpınır dilimin ucunda zeytinle bezeli bir ay

sürreal bir haşhaş tarlasından kopup

damağıma düşen bir ihtilaldir pesto

basilika gölgelerine maydanoz darbesi

derin devlet misali, çatalın ucundaki

sarımsağın sabrında sinmiş asırlık hasret

kavanozun dibinde saklı bitmeyen son tango

zamanın cam kesesi döner çam fıstığında

sükuneti bitiren işte tam da bu cümledir: "Nane mi bu?"

maksadı hu olana yakışır tabağın içinde kaybolmak

“anlam” dediğin, belki bir çatalda yok olmak

dile rende gerek, söze huşu

memleket gerek, bir güvercinin zeytin dalına konduğu

kızgın tavalarda yankılanır adalet timsali pesto’nun hukuğu

II - Tarhunlu Yalan

adalet dedikleri bir defne yaprağı

fesleğen değil bu, şeyhlerin bıyık yağı

tadına baksan, mideni bulandırır

yargıç vicdandır, liyakat ise etli ekmek

cübbeyi gören ceketiyle koşup gelir

istanbul'un ara sıcağında adalet için son hüküm

üniversitelerde soğuk bir tabakta servis edilir

III - Harf Devriminden Kıyma Yapmak

bir alfabenin etinden kavurma yapmışlar

harfleri kıyıp tavaya basmış yobazlar

kitaplar yakılmaz artık, sadece sulandırılırlar

IV - Kekik Fırtınası

felsefeyle çırpılmış kekik sancısı

eteklerinde gramerin, küfre çok yakın

adalet, defalarca pişirilmiş bir kış masalının adıdır artık

soğukta üşüyen çocukların dinmeyen çığlıklarıdır

acının tatlısıysa bu, ironinin diri halidir demokrasi

tencerede ulus, tavada vicdan

aynı sofrada, tek bir ağızdan susmaktı katliam