Pıhtı

Saçlarıma bulutlar tünediğinde

Ben hala gecemi tarıyordum

Her siyah telin

Bir yıldız gibi

Parlayışıydı hayat

Geriye baktığımda

Biliyor musun

Sabahları

Daha erken kalkıyorum artık

İlkin tozunu alıyorum kanatlarımın

Hala işe yarıyorlar mı diye

Yarım tonlu çırpınışlarla

Kendimi yokluyorum

Karşıdan ısrarla çalıyor trenin sesi

Eskiden uykumda fark etmiyordum bu çığlığı

Şimdi en derinlerimde bir yerde

Yüklerini bırakmış bir kadının

Yolculuğunu duyumsuyorum

Sanki isimsiz bir garda

Son buluyor bekleyişler

Geminbeli'de güz manzaraları

Taşıyor renkler her tepeden

Eylül'deki birikmişliğimi

Ekim'e sarıyorum

İçten bir tütüşle yanışımı seyrediyor

Göğün terasındaki su kuşları

Bir mahfil arıyor gönlüm

Buğday tarlalarını süzüyor

Bülbül ötüşlerini

Sonra mı

Sonrasında düşüncemi sallıyor

Yel değirmenleri

Öğütülmemi izliyorum rüzgarla

Bozkırın neşesine alışıyor gönlüm

Öyle seviyorum

Öyle seviyorum

Bende olanları

Yazgıma pıhtı attırıyor

Bu sevgi trafiği

Yollarım

Yolculuklarım oluyorsun

Renklerim şaşıyor

Nerede duracağım

Nasıl geçeceğimler

Rüyalarımı bölerken bile

Bir film şeridinin

En gizli öznesine sesleniyorum

Uzaklarda bir yerlerde

Yük treninin sesi duyuluyor

İstasyon hafifliyor

Arınıyor bulutlar

Tarağın dişlerine takılan

O tek beyaz saç teli

Hesap soruyor

Sönmüş yıldızlardan

İçimdeki enkazı

Toplamaya geliyor seher