P'inhan

Semada bir ağlamak belirdi

Bulutun nefesinden döküldüm

Yeryüzüne indim ilk günah gibi

O kadar saf olduğumu nerden bilirdim

Etrafım ışıltılarla dolu

Büyük bir yarış başlıyordu

yere doğru

kimi ayaklar altında

kimi kız çocuk yanağında eriyordu

bir düşümde ayna gibi deryaya

sanki sen gülümsüyordun yayarken

halka halka o akışkanın üstünde

düşmek isterdim başka düşümde

o doğurgan ananın rahmine

koku yayıldı misi cennet tadında

tomurcuk beslerdim

tüm ıslaklığım ile

gökyaşım büyütürdü tohumları

toprağı hafif kaldırır ya yerinden filizim

saklımda tutuşmuştur düşlerim

ışığa ulaşmaktır

tek tek sürgün verir bedenim

ben doğduğum yerde ölmek isterim

"bulutun yüreğinde pinhan gömülü"

nerde çağırsa bir hasret

ona akar giderim