Piramit Bekçileri

Yankılanır sesim

Bir piramit bekçisiyim.

Gömülmüşüm

Granitten

Ağır bir mezar içine.

Kapakları mühürlenmiş

Derinde kaç zaman geçmiş,

Küflü hava

Ta beynime işlemiş.

Karanlık,

Işığa hasretim,

Bu hazine dolu odam

Ruhuma taştan kapan.

Sıktıkça bilmezlik

Küçülüp

_______küçülüp dar bir koyuktan,

Atmak istiyorum kendimi.

Sessizlik örtüyor

Karalıktan daha kara

Düşüncemi

_________çevremi.

Yüzbin yıl geçmiş

Her dakika

Bin yıl say.

Geçmiyor hey yar

Kapattığım kapılar üst üste

Nasıl dirilirim

Saplandığım kör çıkmaz

İçinde ben, dışında yaşam.

Haydi

Kalk ey sefil

Kaç kalp atımı ki yaşam

Sevmek önce kendinden başlar;

Silkele kara düşüncelerini

Bak birden çatladı

O elmastan daha sert

Seni sıkan

Gömüldüğün piramit mezarın

Herbir yeri.

Doğrul

Tutunacağım dal var

Bir ucu Hak tarafında.

Sevgi insan demekmiş

Seven insanmış

Değilse yaşam

Bir kuru ot olmak

Gibi bir şey.

Duran sensin

Eskimeyen zaman.

Çık artık hücrenden

Sisten bir piramit içindesin,

Yürü kü dağılsın sis

Aklının, vicdanının,

Varlığının

Tüm her şeyin sebebinin

Zirvesinde parla,

Yeryüzünün halifesi

İnsan olduğunu anla.

(Temmuz 2010 İstanbul)