Piraye

Piraye,

Gölgenin gökkuşağına tünedi kuşlar

Yüzünü mü yıkadın

Boz bulanık, döküldü mü hatıralar

Çiğ düşen gözlerinden

Gümüş sağan ellerimi

Avuçlarına bırakılıp gittiğim günden ne kaldı geriye

Krizantemler kurumuş

Kuşlarının tüylerini gördüm yokuşta

Vurdular mı yoksa?

Hani dillere destan oyalı mendillerin nerede

Kurudu mu göz pınarların

Üşüdü mü ellerin Piraye?

Yüreğimin tandırına sok usulca

Gelişinle kızıl korlar titresin

Dökülsün ateşin alnından iki damla

Yangınlarım terlesin

Cehennemler utansın

Cennet saraylarına bir sevdalı müjdelensin

Sesiyle şehirler doğuran, ülkeler kuran kadın

Hani özgürlük türkülerimiz nerede?

Tutsak bir ruhun kafesini kırışıdır o bakışların

Delişmen maviye çalan

Denizler utandıran

Nehirler ağlatan

Yürekler doldurup taşıran

Çekildi mi suların

Kurudu mu yoksa

Susma be kadın

Ben senin için ağlarım

Yüreğinin çöllerine tulumbalar kurar

Bin ömür daha sevdanın denizlerinden avuçlarımla su taşırım

Yeter ki sen susma

Yağmurlar ki senin müridin

Bulutun feyzi senden

Denizler ki senin oğulların

Dolup taşacaklar emdikçe ak göğüslerinden.

Sen susma Piraye

Hürriyeti bu aşkın senin sesindir

Sevdanın düğmelerine iliklenmiş iliklerim

Bütün suslar benimdir

Algın/ 2010