Pırlanta

gönül rahatlığıyla

huzursuzluk arasına

burun çekmeleri koy da

bölme, mutlu anlarımın mahmurî tadını

o rum iksirini

boynunun kokusuna

bir inciri soyar gibi soy da

ölme, kutlu ezgilerimin tanburî kadını

sen bilemezsin

ne yakamozlar yapar güneşte

koyu sandığın kahverengilerin

bilme!

ki silemezsin dudağının kenarında

inkâr ettiğin o tebessümü

silme!

gözünün önünde ve parıldayan

çok karatlık bir pırlantaya

yanmamış kömür gözüyle bakma

bırak doldursun odacıklarını ışığı

kan rengi şarapla yüreğinin

bilirsin ölçülmez seviler ne basınç ne karatla

ve önemli değil nedeni sevinçlerinin