Pirüpak

PİRÜPAK

Kirli bir akşamın sarnıcındayım

Ne yağmur yağıyor, ne şehir temizlenmeye amade

Gülüşünün rengi beyaz bir kadın ağlıyor uzaktan

Bir kitap uyuya kalıyor düşüyor raftan

İnci inci süzülüyor gözlerimizden yalnızlık

Bir ezan yırtıyor göğün kirli atlasını

Akbabalar konuyor kalplere

Salasız gömülüyor çoktandır sevda

Bir Cuma telaşında,

Bir de omuzlarda, uğruyoruz mabedimize

Beş vakit yolunu kaybeden hiçliğimizi,

Cami avlusuna bırakmaktan usanmıyoruz piçliğimizi

Kirli bir akşamın sarnıcındayım,

Rüzgâr küfrediyor ağaçlara

Melaneti katran karası yıldızlar çakılıyor göğe

Telli duvaklı bir yorgan örterken üzerimizi

Tüm zamanlardan soyunuyor aşk

Ki ahirimsin !

Sevdiğim pirüpak bir rüya kim bilir kaç hecedir

Belli ki besmelesiz uyuyor bu şehir nicedir

Kirli bir akşamın sarnıcındayım

Efkârımızın adını koymasını koyuyoruz da

Paklamaya yetmiyor kibrimizi

Susmuyor yine de hicaz şarkılar yar

Adını zikrettiğimiz tüm aşklar muharrik bir tamlama

Ben sürdüğün gözlerinle sakın sakın ağlama

Kirli bir akşamın sarnıcındayım

Sol göğsümde mukadderatın mührü kanıyorken

Dünyayı sürüyorum ilelebet isyana

Hiçbir duygu oturmuyor satırlarıma

Şiirlerimi vurma, korkuyorum

Biliyorum,

Rengini söyleyemedim düşlerimizin

Çık da gel diyemedim temizlemek için geceleri affet

Gün aşk, gece ayrılık

Zihnimize dayanmış bir tabanca

Oysa ölüm bile yakışmalıydı aşka

Ki en çok yakışıyorken bana

Habis bir zehir gibi kirli değil

Tertemiz ölmeliydim kollarında

Yasemin Demir 2015 Mart ayı cemre telaşı