Platonik Sürgünüm

Bir bedende oluşan

Yalnızlıkla sürgününün

Gözyaşlıyla boğulan

Hüsranıydı gününün

Acıyor içten içe

Görüyor onu gece

Okuyor hece hece

Sarıyor üşüyünce

Mas mavi gözlerini

Denizden çalmış sanki

Mavide kalmış adı

Dokunsa ağlamaklı

Duymazki çağrıları

Görmezki ağıtları

Bilmezki o acıyı

Bendeki platonik bir sızı