Pranga
öyle çok yorgunum ki bir bilsen
sen gittin gideli hayatımdan
vücudum tüm zorlukları içime saklamış
yeni anladım...
kalbimin üstündeki ağırlık
sesimdeki eksik melodi
bakışlarımdaki kavga
ağzımın içinde kıvranan küfürlerim
beynimin zaman yarışında kaybettği oyunlar
bu satırları dahi yazamayan yaşlanmaya yüz tutmuş ellerim
hangi arenada kapatacağım senin gözlerini
o kadar alıştım ki arenalara korkmuyorum aslında artık
sana veda etmekten..
o arena ki kanıyla, gürültüsüyle, acısıyla ,vahşetiyle benim arenam
ve sen geldin gördün yenildin..
şimdi bana seni kendime yem etmeden özgürce uğurlamak düşer
tekrardan dönesin diye prangalarına..görünmeyen prangalarına...
hangi pranga hangi arena paklar seni bilmem
prangaların diyalektiğinden hangi insanoğlu kurtulmuş bunu da bilemem ama
ben şimdilik görünen zincirlerimi kırdım
birbirine eklenmiş her halkayı sen yerine saydım ve sakladım
sakladım sakladım...