Pus Ve Çocuk

puslu bir mayıs akşamı

uğurlayın

toprağa

ağıtımı şairler yaksın

ve ezmeyin akşam çiçeklerini

akşam çiçeklerini ezmeyin

peşim sıra

çıplak bir köylü çocuğu

baksın

(iki elinde iki bavul)

yer açın çıplak köylü çocuğuna

çıplak köylü çocuğuna yer açın

ahh...

Bafra otogarında bulanık bir sabah

çocuk,

gözlerindeki şehirlerarası yorgunluğa inat

dudağının kenarında

akşamki Kemal Sunal filminden kalma bir gülümseme

akıp gitti önünüzden

(nasıl akmazdı ki

kuş seslerine bu kadar yaklaşmışken)

siz ayaküstü

taze simit çıtırdatıyordunuz.

erken açılmış çay eşliğinde

Bafra otogarında

uyuşuk bir yalnızlığı yaşıyordunuz

şehrin pazarında

gözleri ekin sarısı

bir adamın elinden tuttu çocuk

(adamın avuçları çayır gübresi kokuyordu)

sonra

bir minibüs

usulca akıp geçti,

dudaklarını ıslak bir sessizliğe kapatan

Bafra Ovasından.

çocuk, minibüsün loşluğunda

köylülere inat

kıpır kıpır bir yürek taşıyordu

ayak basınca

tanıdığı topraklara;

özlediği kuş sesleri

yağmur yanığı duvarları evlerin

puslu bir akşam...

(iki elinde iki bavul)

bakakaldı ardından