Püskürtü

Bulanıp suya insan düşürdüm

Uz uza bakıp yorulma

Belki de kendini görürsün

Bakma üzülürsün

Sulanıp huya insan şişirdim

Uzu uza tıkıp yorulma

Belki de kendine yürürsün

Tıkma büzülürsün

Yamanıp hayâ insan pişirdim

Uzun uza yıkıp yorulma

Belki de kendinde çürürsün

Yıkma çözülürsün

Dolanıp raya insan geçirdim

Uzun uzadı çıkıp yorulma

Belki de kendinle örülürsün

Çıkma görülürsün

Demlenip çaya insan içirdim

Uzun uzadıya sıkıp yorulma

Belki de kendinden süzülürsün

Sıkma gömülürsün.

Müjdat Eraslan

balaban Kent Şairleri