P/uslu Haykırış

bir yemine susar gibiydi bakışlarım

bir çaresizliğe pusar gibi haykırışlarım

çilekeşti yüzümdeki ince çizgiler

saç tellerim güz yaprağı gibiydi

savurdukça ağlardım

hem yanar hem ağlardım

közlerini saklardım ipek mendilimde

bir ezgidir ki pelesenk

kül kokulu dilimde

hangi rüzgar korkmadan eser

hangi gül çekinmez dikeninden

hangi gözyaşı ıslatmaz yüreği

ben sana gelirken rüzgar bile korktu

gül çekindi dikenli yollardan

gözyaşları sendeledi uçurumdan

ben sana gelirken öyle cesur

duramadı önümde yıllardır fethedilmeyen sur

sen durdun

an durdu

sonbahar gibiydi gözlerin

sarardım, kurudum, soldum ben ki cılız bir yaprak

sonbahar gibiydi gözlerin

yüreğimi çiğnedin

bir azaptır yaşamak

yüreğinde saklanan yarayla

hani o kanayan kabuk tutan yine kanayan

yine kanayan...

o derin acı, o derin sızı

gölge gibi peşinden koşan

kaderi bakışlarına işleyen orada kalan

sana bakan sana akan sana yakaran

elinde sapan, kalbinde mermi

bir çocuğun düşlerini

gülüşlerinden vuran

bir azaptır yaşamak

Şiirime can veren arkadaşım Selma Şengül'e sonsuz teşekkürlerimle...