Rabia ? Alınyazım

alnımın çizgilerini dolduran kara yazı

tut ki bir nokta koydum sonuna

senin rengine inat,

kırmızı bir kan damlası

tut ki bir kalem çektim üzerine

sildim seni...

bitirecek misin bir fani pahasına,

bu ölümcül dansımızı...

ah Rabia!

kimseye minnet etmedim ben

kaldı ki alınyazıma,

asla!

satır başlarında sana dair hevesler,

ve sonrasında hep keder yazılsa da...

bulamaz mı sanıyorsun beni ecel,

umutlarım saklanmışken karanlığın ardına...

sensizlikten başka hiçbirşeyden korkmuyorum ben

hem zaten,

korksam da ne farkeder...

düş kafeslerime hapsedilmiş imgeler

sana çoğu,

bana yokluğu kalmış mutluluğun...

sen hayatın koynunda keyfe keder,

benim ise,

ruhsuz sevişmeler tek sahip olduğum...

sen her zamanki kadar doyumsuz,

benim ise,

bir lokma sen kadar tokluğum...

ah Rabia!

ayrılığa meydan okusam da

sevdaya diş geçiremedim ben

satar kurtulurum ruhumu karabasanlara

tükenirim can suyundan bir yudum içemeden...