Rağmenlere Dair

Sana rağmenlere;

Hiç gitmedin ki sen beşikli odamdan.

Kanayan onca duvarların içinde

Yara bandı olarak kaldı ellerin.

Sözlerin kurşuni hava tadında,

Bulutlarım daha beyaz yıkamaktan gözlerimi.

Daha parlak bakıyorum sana rağmenlere...

Ve içim daha huzurlu bir bankın adı silinmiş şehirlerinde...

Sana dairlere;

Ne oldu ki kırk yıllık bohçana,

Naftalini bitti diye kızılmaz el tüccarına.

Nasip değilmiş demek ki,

Sarılıktan ölen gelinliğini giymek

Ne de zormuş ayrılırken o son vapuru beklemek.

Sonsuz olanlara;

Kaldı mı senden daha beyazı dünyada,

Yoksa kelebekler mi kıskandı ömrünü,

Hepsi  birer birer ölüyor gün batımlarında.

Sana inat temizliyorum altında kaldığın toprağını.

Sana rağmenlere,sana dairlere inat

Bu şehir biraz daha kalabalık şiirsiz.

İmgelerin son bulduğu mektubumda!

Kalmadı içimde sana dairler bilfiil...