Ramazanın Vedası
Oruç ayı nuruyla kâinatı kuşattı
Bîçâre gönüllere manevî haz yaşattı
Onunla tamam oldu örselenmiş yanımız
Bu huzur ikliminde mutlandı her anımız
İftar vakti çözüldü lâl ü ebkem dilimiz
Can buldu seherlerde solgun gonca gülümüz
Bir ay boyunca tuttuk ramazan orucunu
Kullar yevm-i mahşerde görecek sonucunu
Kalbin pasını sildi ezanların nidası
Bayrama hüzün kattı ramazanın vedası
İmanın çırasıyla tutuştu kandilimiz
Kötülükten arındı, çiçek açtı dilimiz
Kulluğun doruğunda, cennetteydik bir anlık
Işığa teslim oldu kalplerdeki karanlık
Nice çetin yollardan geçti gönül atımız
Erişti menziline nihai muradımız
Ramazan ikliminde bahar eyledik güzü
Hakk kolayını verdi, oruç yormadı bizi
Kalpleri yumuşattı Kur'an'ın hoş sedası
Bayrama hüzün kattı ramazanın vedası
On bir ayın sultanı bereketiyle geldi
Bir yıldır gülmeyenler, bu kutlu ayda güldü
Gecenin karasından çekip aldık gündüzü
Dik yokuşlardan geçip nihayet gördük düzü
Oruçla kanatlandı hız alınca hevesten...
Uçtu maviliklere gönül kuşu kafesten
Hakikatin muştusu aştı nice çağları
Tövbenin ateşinde eridi buz dağları
Gönlü cilalandırdı namazların edası
Bayrama hüzün kattı ramazanın vedası
Bu ayı mihman bildik, sevdik özge yâr gibi
Sabrımız kavileşti, kalede duvar gibi
Öfke sabun köpüğü, her nefes yutuverdik
Sade mideyi değil, dili de tutuverdik
Gidiş geliştir hayat, hep'le hiç arasını
Oruç iyileştirdi kalplerin yarasını
Namaz direklerinden kuvvet aldı yapılar
Açıldı ardına dek, kilitlenmiş kapılar
Bu ayda dibi gördü Müslüman'ın hatası
Bayrama hüzün kattı ramazanın vedası