Reenkarne Mutluluk
Bu sabah
Aynı sabah
İçimdeki sıkıntı hiç uyumadı geceden beri
Kahretsin
Sigarada içmiyorum eskisi gibi
Kahredip dumanıyla atamiyorum kederi
Gönlümün tam ortasına oturmuş taş gibi
Bu sabah
Aynı sabah
Tek eksik bagirarak geçmedi sokaktan simitçi
Birde yağmur var balkanlardan gelen
Akordiyonik yağıyor semada
Gazete manşetlerinde intihar haberleri
Ülkenin her köşesinde geçim sıkıntısı
Ve bitmek tükenmek bilmeyen beka sorunu
Bu sabah
Bi sıkıntı var içimde
Biyerde bir çocuk susarken biyerde bir kadın ağlıyor
Ve ben manik depresif kişilik bozukluğu olan ben
Haplara boğuyorum beynimi
Manasızca bakıyorum derinlere
Dibe batıyor ruhum battıkça
Boğuluyorum ana rahminde
Doğur beni anne!
Mutlu yarınlara...
Bu sefer ağlamayacağım
Gülüşmelere muhtaç dünyanın bu coğrafyasında
Çocukluğumu burnumda biraz sümük
Paçalarımda toz dizlerim yaralı
Ama illa gülerek yaşayacağım
Kadınlar dünyanın en mutlu varlıkları
Çocuklar büyüyecekler bu ütopyada
Reenkarne olduğumda bu sefer
Gazetelerde çocukların başarı hikayeleri manşet olacak
Dereboylarında cansız bedenini aramak yerine
Anneler ağlamayacak
Gücü yetmediği için dayak yemek yerine
Bu sabah
Başka bir sabah
Erkek olduğum için utandığım
Güçlü bedenimin sakladığı aciz ruhum
Ne olur affet kendini
Mutlu et sana verilen emanetini
Çocuklar hep gülsün
Yanağındaki goncalarında
Eşin bülbül
O konuştukça huzur...
Ve ütopyam
Sana aşıklığım
Doğduğum günden beri...