Rengârenk Bir Kelebek Olsam

Keşke, ben şimdi rengârenk küçük bir kelebek olsam

Özlem duyulan bulutsuz mutlu günlerde

Bir buruk yürek, bir soluk nefesle

Güneşe en yakın bir yerde

Yemyeşil çimenlerde

Hırçın duyguların

Çılgın düşlerin

Arsız

Gülüşlerin peşinde değil de

Kederimle, şu hüzün dolu yüreğimle

Masmaviliğiyle dupduru olan, göğe doğru uçsaydım

Keşke yürek kanatan, bir sevdanın ardı sıra değil de

Kelebekler gibi, çiçeklere aşk-ı pervane olsaydım

Pusulasını şaşırmış hoyrat eller tarafında

Küçücük bedenim örselemeden

Kanatlarım yolunmadan

Kırılmadan

Karanlığın

Şakağına düşen

Şafak doğumundan

Ta

Gün batımına kadar

Ormanlara, dağlara, kırlara doğru

Ama yılmadan, usanmadan doyasıya

Her gün defalarca, özgürce kanat çırpabilseydim

Masmavi semanın, çırılçıplak koynundan güneşe doğru

Keşke, ağlayan buğulu gözlerle değil de! Gülen bir yüzle

Hicran alan ruhum, umudum

Bir sabah kuşağında

Hevesle, ihtirasla

Çiçeklenseydi

Zıkkım olup

Hayatımı bitiren

Tozutmuş

Gönülden sevgi dileyen

Halkalı bir köle değil de

Şu kısacık olan ömrümde

Sürünen, esir düşen kalbimle

Çiçekten çiçeğe, ottan ota konan

Lavanta kokan bahara koşan, rengârenk kelebek olsaydım

Mehmet Çobanoğlu

06.02.2017

İstanbul