Rengince

Ellerimdi gözlerimde perdeydi

Bakışımın dokunduğu her yerde

Renkler susmuştu ağlıyordu

Uzanıp yanağımdan kesik kesik dağılıyordu

Ellerin gözlerime kilitliydi

Bir kerede dokunduğun her şeyde

Renkler gülüyordu renkleniyordu

Uzayıp rengince içime siniyordu

Elanın gözlerime serpilişiydi

Bilmiyordum gözlerim nerdeydi

Rüya değildi gülüyordu

Ufkumdaki her şey yeşeriyordu

Ekilmiş tohumlar gibiydi

Bahardı sendin mevsimimdin

Rengimdin, siyah beyazda boğuluyordum

Uzaktın ve ben inan hiç yaşamıyordum.