Renklem

bazen rengi değişir hayatın

dalgalanan duygular

tuzpembe vurur kıyılara

incecik camdan gemisin

köhnemiş umman bir mavide

her yürek bir kıyı

her kıyı fazla uzak

gitmek istersin ancak

hiçbir şey yolunda gitmezken

gitmekten de korkarsın

boy vermeyi kesmez gözün aşk içinde

ve işte o anda aniden

rengi değişir hayatın

tutkuaz rengi akşamlarda

ten teni görmezken

gökkuşağı düşer üstüne

savaş kırmızısı aşka çalar

morg mavisi okyanus yeşiline

hangisini tutacağını şaşırır ellerin

parmaklarını teğet geçer beyaz

kirli de olsa teğet geçer!

dudaklarını okşar haspa bir pembe

aynaya bakıp "gülümsemek" dersin

"giydiğim en güzel elbise"

rengini belli etmeyenler insanlar

hiç olmamış gibi hayatında

ve hiç yağmamış gibi sağanak acılar üstüne

kahperengi bulutlar dağılır gökyüzünde

bir çocuk güne umutbeyazı uyanır

bir kadın tutukuçok rengi sarılır sevdiğine

herşey rengini buldu dersin

gülümsersin

gülümsersin

gülümsersin herşeye

ve işte o anda yeniden

rengi değişir hayatın

hayat çok renklemli bir bilmece..