Renklerin Teni Esmer Oldu
Renklerin teni esmer oldu.
Gitmişti güneşleri oysa ki.
Heybetli dağları omuzlarına parka yapmıştı.
Renklerin teni esmer oldu.
Oysaki tüm çöller buz tutmuştu bir gecede.
Şimdi kutup ayıları yabancılık çekmiyor etrafımda.
Bir neyin dudakları kadar keskin şanssızlık.
Renklerin teni esmer oldu.
Ne Ay kaldı ne Güneş.
Sade kuru limon ağaçları verdi topraklar.
Ben o limonları kabuğundan öpeceğim tek tek
Ve topraktan gelen yine toprağa gidecek.
Renklerin teni esmer oldu.
Bir çoban vuruldu şehrin göbeğinde.
Oysaki sarışın olmaktı tek suçu.
Bir limon ağacı fidanının yanına gömdüler, çingeneler.
beyaz tenine bir kefeni çok gördüler.
Renklerin teni esmer oldu.
Güneş bir sigara yakıyor soğuktan titreyerek
Parkası kara bulanmış
koltuk altında cep sobası
fotoğraflara bakıyor geçmişi özleyerek.
Renklerin teni esmer oldu.
Ay, aydınlığı tanımaz sokakta yanından geçse
Ünlü bir caddede amatörce çekilmiş bulanık bir turist fotoğrafı yarınlar.
Yıldızların kepenkleri indirilmiş sonsuza dek.
Düğünden kalan altınlarını sattı mavi umutlar.