Resimdeki Çocuklar Gibiyim

Yılın son gecesi

ruhumu bir başka titretiyor çocuksu hüzünler

Zaman geçse de her yıl gibi acımasız ve kışkırtıcı

Hiç büyüyemeyen bir çocuğum ben de

hayat ne kadar acıtsa da içimi

Hala sevinebiliyorum ilk yağan kara

Ve o çocuklar ki yerdeki çamura inat

gri gökyüzüne kaldırmışlar yüzlerini

sıcak yumuşak tenlerine düşüyor

herbiri eşsiz güzellikteki kar taneleri

ben de bir çocuğum onlar gibi sevincini kaybetmemiş

acımasız acılara rağmen

ve yara bere içinde dizlerim

sars beni anne kanıyorum çocuksu

hiç bilmediğim uzak bir şehirde