Ressam Olsaydım

Bir ressam olsaydım

Şu çam ağacını çizerdim

Yanında ben olurdum

Sen olurdun

En sonunda da biz olurduk.

Ben bir ressam olsaydım

Seni benden ayrı çizmezdim

Dile gelen resimlerin her bir yanı

Aşk kokardı.

Ressam olsaydım

Kendimi şu ağacın üstünde çizerdim

Sen de bana ulaşmaya çalışan

Deli bir aşık olurdun.

Ama sevgilim baksana ressam olamadım,

Şair oldum.

Yine de dile geldi aşk,

Lâkin çok istesem de şiirden öte olamadık

Resim değil;

Bitmek üzere olan bir şiiriz

Mısralar yorgun,

Ama ben bir şairim

Sen tabi ki aşk olacak

Aşk kokacaksın.

Ben aşk olsam,

Aşkın olsam

İzin vermezdim seni anlatmaları için,

Ne bir şaire ne de bir ressama...

Aşkın olamadım bak yine yalnızlıkla doldum

Ben bir şarkı olsaydım melodilerim hep eksik olurdu

Bana can veren, adam eden daima sen olurdun.

Ben bir yağmur olsaydım sana doğru yağmazdım hiç

Kirpiklerin yaşla dolmasın

Güneş olurdum

Yakmak için değil sevgilim,

Isıtmak için...

Adımların seni yormasın

Ben bittim,

Sonunu yazmadım ki,

Bize açık bir kapı kalsın.

Hakkımı bırak da

Kalbim son damlasına kadar sana helâl

Yürek olsam, yürekli olsam

Gönlüne düşmeden dokunmam tenine...

Çoğaldıkça bittim

Azaldığınla kalır mısın?

Gülme sevgilim,

Sen aşksın...

Tanıştım,

Memnun değilim.

Ne ellerim ne gözlerim ne de yüreğim,

Seni tanıdığımdan beri bende değiller

Uğurlar olsun bana

Ben sen olsaydım alırdım beni aşkın yoluna

Yürürdüm aşkla can yakmadan...

Bu sokaktan umut geçmiyor

Özür dilemene gerek yokmuş,

Öyle diyorlar.

Hüzün geçti,

Ama korkma,

Sana değil,

Bana geldi

Adresini bilmiyor

O artık benim yanımda...