Rev

hicazîn en tenha yamacında

yesrib'de ki hurma ağacı dalında

gözlerinde ki hıncım su oluyor

mavera'nın rahmet damlalarında

en ulaşılmaz maviye hükmüm geçse de

siyahı seçiyorum renk vadisinde

sana bırakıyorum gözlerimi

her gece

gözlerinden girdiğim bir yolsun belki sen

uzak ve zor patikaların sahibi

yamaçlarında susadığımda

yegâne damlasın dudaklarımda

oksijen çadırına yatıyor sensiz gecelerim

başucumda ellerin

tırnaklarından arda kalan ne varsa

nefesindeki ateş hatta

cismimi kül ediyor cemalin

kendime doğru yürürken sana rastlıyorum

tenimin her sokağında senin adın yazılı

ve sen tüm devletinle beni ilhak ederken

esir yanlarımı takas ediyorum ellerinle

sokak lambaları bizi seyrediyor

gözlerimle gözlerini öperken

hangi şiiri hatmeder dilim

kaç satırda gizlenir merhemsiz ağrın

su kokuyor gözlerim

avuçlarımda biriken yeli vuruyorum yüzüme

gökyüzüne sarkıtıyorum saçlarımı

sana gelirken evde unutuyorum kendimi

bir öpsen

terlese avuçlarımız

ıslanır yeryüzümdeki tüm balıklar

.

.

.