Reyhan'a
Sen! Mutlu olmayı beceremediğin için mutsuzsun.
Çok sayıda derdin olduğu için değil
Mutsuz olmayı sevgiye tercih ettiğin için.
Sen hariç tüm insanlar mutlu mu?
Ben, şu, ordaki çok mu huzurlu?
Düşündün mü neydi bizim senden farkımız?..
Ben seninle hayatımın her gününü sevgiyle
Dolu dolu yaşamak, aşkını solumak hatta,
Seni sende yaşamak, seninle varolmak varken
Neden gözyaşlarımın gölgesinde korkuyla bekleyeyim gelmeni?
Ne diye köşeye sıkışmış kedi misali
Ürkekçe gözlerine bakıp beni farketmeni isteyeyim?
Oysa aşk cesur olmak değil mi?
Sevgi-sevda böyle büyümez mi içimizde
Gözlerimiz dolu dolu kaç gece geçirdik?
Kaç günü yalnız yaşayıp ziyan ettik?
Yetmez mi içimizdeki aşkın çektiği ceza
Kalp ağrımızı aşkın heyecanıyla yetiştiremez miydik?
Hayatı düşünüp üzülüyorsun ona ağladığını sanıyorsun.
Oysa sen sana ağlıyorsun hayatına değil
Pencere önündeki kuşların huzur içindeki dansı
Raksı gibi gaçebilecek günlerin yaşanmamışlığına ağlıyorsun
Hatta ve hatta belkide yalnızlığına aşksızlığına bensizliğine
Evet belki beni sevmiyorsun ama varlığıma ağlıyorsun.
Sen hala kendini kötü hissedip mutsuzsan
Hala hayatını çamura düşen bir çocuk
Bir bebek gibi ürkek şeytan kadar
Kötü ve acımasız yaşıyorsan bu senin
Veya aşkı yaşayamadığımız için bizim suçumuz.
BİR GÜN OLURDA KARŞIMA ÇIKARSAN BUNU UNUTMA AŞKIM;
SAKIN BANA İLK BAKTIĞINDA GÜLME!!!
SENİ GÖRMEDEN SANA BU KADAR BAĞLANDIYSAM
BUNA İNAN AŞKIM...
KALBİM O İLK GÜLÜŞÜNE DAYANMAYABİLİR...
SENİ SEVİYORUM...