Rıhtımdaki Rüzgar Saçlı Kadın

Bir kadın girdi içeri

bugün kapıdan,

ciddi ciddi kalbimi istedi

ve ben kanlı bir gül gibi

uzattım ona yaralı yüreğimi

o da çıkardı cebinden

mehlem gibi ellerini...

Eskidikçe eskiyor kalbim

ve kaç kadın teninden geçti

böyle bir deniz kokusunu

hissetmedi

ve demir atmaya karar verdi

rıhtımında o kadının

beklediği iskeleye...

Bir çocuğun

kapı eşiğinden beklemesi gibi

duruyordu karşımda

ve usulca göğsüme

yasladı başını

tenim onun ki gibi

kokmaya başlamıştı,

ellerim deniz kokuyordu şimdi...

Saçlarını

rüzgar hissederdi

ben seyrederdim

ve ilk kez böyle kıskanmıştım onu...

o da koynuma dağıtmıştı

saçlarını rüzgardan koparıp...

?Şimdi

en asil ölüm beni beklerse

hiç şaşırmam bir deniz kenarında...?