Rina
Sen yokken, sokak kapısında sesinle karşılaşıyorum
İnceden inceye ölüyorum.
Ölüyorum.
Ölüyorum.
...
Sonrası bir miktar susku, bir miktar kısır sancı...
Ayakaltlarına susuyorum,
Kadınım demeyi özledim belki de.
Geçtiğin her kenti darmadağın ediyorum
Tüm kırgınlıklarımı içime atıyorum teker teker.
Sana da az kaldı, biliyorum.
Sen yokken
Küme düşen acıların bağlarından küller buldum çoğu kez.
Perdelere küllerden çocuklar çizdim.
Temizlik haftalarında acımasızca öldürdüm hepsini
Maria sence de katil miyim?
Katil bir çocuktur geceleri yalnızlığım
Çok sever işte...
Gece parmak uçlarını üzerimde gezdiriyor
Ben
Sensizlik orucuna sessizlik biriktiriyorum geceleri.
İftarda buğulu camların ardında gözyaşının tuzuna banıyorum.
Arkamdan 'münafık' dediklerini duyuyorum kimi zaman.
Kitapta yazmıyor
Ama
Bozar sessizliğin yerini gözyaşı, duymazsın nasıl öldüğünü
Kadınım demeyi çok istedim yıllar önce, şarkılar ismini bilmiyorken.
Kadınım bağımsızlığıydı bir ülkenin
Utangaç bir çocuk gibi içime sardım sesimi
Şimdi
Koynuna sokuluyordur bir yılan, yerin altında
O da benim gibi öper miydi?
Hatırlamazsın sen şimdi...
Dudak arasında dekolte yırtıklar kalır sen öpmeyi bilmezsen
Şimdi
Şehvete düşmüş adi bir kadın
Sıcak yerlerinden susar bir uzun kanamayı.
Sitemler birikir kimi zaman
Sonrası
Kuşkular korkulara dönüşür geceleri, dizlerine çekersin karanlığı
Gidişinin üzerine, üzerimden bir sen geçti, ayrılık boyu
Korsan yayın yapan radyoların gece nöbetlerine tutundum.
Yol kaybından, frekansına karışıyorum yine.
Ne çok gidiyorsun, gecenin ayaklarına kara sular indi...
'Üzerine git' dedi korkularının
Üzerine geldim
Sen yoktun
Kapıda kaldı korkularım
Zifiri karanlıkta mezar taşının sesinden tanıdım seni
Maria, erken gidecek ne vardı şimdi?
Saçların dalgalanmayı sever senin
Kalksan ve canlansa toprak
Bilmem garip olurdu herhalde
Çözülemeyen,
Çözümlenmeyen
Ve
Boğazıma düğümlenen
Suskular bırakıyorum avuçlarına
Bekle beni Maria
Bir ayrılığın küllerinden doğarmış melekler
Sol göğsüne yazılan defterden çaldım adını
Bir gün anlarsın, pişman olur ölen, yaşadığına
Yaşamak seni susmak biraz da
S a b a h c a n ı n ı y a k ı y o r t ü m h a t ı r a l a r ı n