Romanın Son Sayfası
bir yanım eksik
hep bir kanadım kırık
yüreğim hüzunden buruk
içimde bir kor yanıyor
etrafını saran buzlara inat
kalmadı ne gücüm ne de kuvvetim
artık gitme zamanı geldi
bu romanın sayfalarından
benli bölümler bitmeli
gözlerim kurudu
kalmadı akıtacak tek bir damla
saçlarımı hüzün rüzgarları savuruyor
dalda asılı kalan tek ümit yaprağı düştü
mevsimlerim hep kış
ne bahar ne de yaz çalmıyor kapımı
sahte gülüşler sarıyor her yanımı
sevda ah sevda
o uzun zamandır uğramıyor sokağıma
köşe başında unutulmuş
bir çocuk benim ruhum
adım adım hiçliğe ilerleyen
dur! diyeni olmayan
kalmadı sana inancım
bitirdin içimde sana dair son kırıntıyı da
hiç var olamadığım limanından
demir alma vakti geldi
hadi son kez bak gözlerime
salla yaşların ıslattığı mendilini
gidiyorum senden ve yalan aşkından
senli romanın sayfalarını yakarak...