Romanin Sonu

Senin için bir roman yazdım yıllar boyunca

Buğulu gözlerin vardı buzdandı yüreğin

Bir sonbahar mevsimine benzetmiştim seni

Ellerin yıpranmış saçların ağarmıştı romanda

Zamanın gerisinde belki herşeyin başlangıcı

Geriye döndüremezdik geçen her dakikamızı

Bakışların solgundu dökülen yaprak gibiydi

Rüzgâr tane tane götürüyordu saç tellerini

Eksi derecelerin soğuğu tenimize vurduğu gece

Üşüyen bedenimizi ısıtacak tek şey sevgimizdi

Sende olmayan, tanımadığın, bilmediğin sevgi

Seni aramıyor,sormuyor ve sevmiyordum romanda

Ne nisan yağmuru gibi gelip geçen aşka benziyor

Ne de gerçeğe uyarlanmış bir aşk romanı gibiydi

Yazdığım satırların sonunda mutluluk da yoktu

Yazdım,anlattım,unuttum seni romanın sonunda