Rosalinda

Loş filizlenen kiraz çiçekleri

Şan şöhret verdiler ilk bahara

Ve baharın son deminde

Sessizce mevsim dönerken

Yeniden yeşermeye başlayınca mehtap

Erimek vardı kızıl dudakların alevinde

Mavinin çıplaklığında alev alev yanarken

Hür olmak vardı

Gümüşe çalan martılar gibi

Deniz köpürürken bembeyaz

Ceviz ağacında şarap olgunlaşırken

Şimdi özgür olmak vardı...

O kentin altın kumsalında

Yıldızlar gamsız parlıyor

Ya sen ıslak bakışlım

Yine keder çökmüş

O mavi gözlerinin kanatlarına

Yakamozların loş ışığında

Dinmiyor martıların hoyrat gürültüsü

Deniz coşuyor

Sessizliği yutan melodiler

Sessizliğimi anlık örtüyor

Dün gece gibi bu gece de

Bu gece

Üstümüzde meltem

Elimde bir kalem

Mavi hikayeler çiziyorum

Kekik kokan yosunlara

Seni yazıyorum dağlara

Dağların mor saçlarına

Seni çiziyorum melteme

Ey şiir bakışlım

Mavi gözlerinde

Doğuyorum küllerimden

Seni çizip yelkenlerime

Uzun sefere çıkıyorum

Açılıyorum ufuksuz denizlere

Ilık poyraz esiyorken ensemde

Bin bir gam başımda

Mazi yaşadığım günler

Heder oldu ömrüm

Özlem içinde güneşine

Gözlerim kamaşıyor yansımanda

Baharın son deminde ölümü özlüyorum

Boğulmak kaderim loş gürleyen mavide

Özledikçe gözlerimde deniz gibisin

Yavaşça boğulurken şarap kadehinde

Git gide uzaklaşıyorsun maziye doğru

Git gide uzaklaşırken hatıralarımla

Aklımda fikrimde sen mavi gözlü kadın

Kekik kokusunu çekerken loş nefesime

Ege denizi karşımda sen yanı başımda

Rosalinda...

Suskun//