Rötarlı Aşk

aşk tutkulara düştü

düşler mızrak parmaklarımda acı ve kisve

kırık kanatlarına sönmez bir yangın düştü

silik yüzüm gönlünde

yorgun aynalarıma

bir yığın silüetle diz boyu ayrılık düştü

sol cebim inziva-kıyamet

yankesici bakışlarına hırsız gülüşler düştü

iste/sokul

ses etmem namerdim

sinsi inatlarınla kaşı sol kuytularımı

göster çalımlı maharetini

her mısram kan donar

üşüyorum

her söylemim kış keser yokluğun

bilirsin rötarlı geldi aşk bana

her seyir gecikmelidir hayat bana

sonrası sus perdesini yitirmiş söz

kan çanağı gölüne dönmüş iki göz

yürek kilitlerimde anahatarsız mektup

payende diz çökümlük nağme ulaklarım

iz düşümü sen üzre susku

kendimliği çıkarıp benden

sen giyiniyorum her gelişinle yeniden