Roza'ya Mektup

Bugün 25 Ekim Roza

Tedariksiz bir yolculuğun adıydı 25 Ekim

Son bir bakış, son bir dokunuş sonrası

Azgın suların zafer şarkılarında isminin

Mavinin derinliklerinde kaldığı gündür Roza...

Bir gidişle gittin Roza

Ellerimde sana hediye ettiğim kopuk bir kolye,

Kulaklarımda bir martı çığlığı sesin,

Gözümde bir yakamoz pırıltısı son bakışın,

Ve mavi başlı kolyene dolanmış iki tel saçın,

İki tel saçın kalmıştı senden geriye

Evet, kurtaramamıştım seni Roza

Çekip gittin en büyük hayalini gerçekleştiremeden

Öğretmen olmuştun ve ilk ders zilini nekadar da merak ediyordun

Çekip gittin daha ilk dersine giremeden

Görebiliyor musun Roza?

Demet demet gül bırakıyor göremediğin öğrencilerin

Bırakıp gittiğin ayrılık sularına

Beni duyabiliyor musun Roza?

Sen mavinin derinliklerine batarken usul usul

Dolunay gözlerini kapattı bir hilal kıvamında

ve yıldızlar;

ve yıldızlar şahit olmak istemiyorlarcasına bu ana

Kayıp gittiler birer birer

Gökyüzünün giz topu sonsuzluk bahçelerine

Evet Roza

Üzerine şiirler yazdığımız yıldızlar da vefasız çıkmıştı

Öylece seyre dalıp uzatmamışlardı yardım ellerini

Son bir kez daha seni göremeden

Tüm yaşananları kapatır gibi Dolunay,

Işıklarını söndürmüştü bir hilal kıvamına bürünerek

Sevmiyorum artık yıldızları, Ay'ı

Biliyorum, ben onları affettim diyeceksin ama;

Yine de soruyorum Roza

Ben affetmedim onları

Ya sen Roza?