Ruh Dökümhanesi

Ruh dökümhanesi

çeçe sineği

ısırmasından önceki hali bedenin

dünya palet

gözüme renk akıtalı beri

açık dibine kadar irisi

fırçası yok

düşlerin ne de perisi

her ses

kulağa müzik yalatır

şiir olmaya gebe

şişkinlik içinde meme

ruh savrulur

dökümhanesinde dem'iri

sert eriyik ve kızıl

yüreğe yumruk yedikçe

galibi ben örsün

insan inin de kendine mülteci

gökkuşağından renk çalalı gözün

altından geçen kayba eklenir

giden gölge kalan karartı

hep mi döşüm mengene?

cevap bu muydu?

Şiir;

konmasıdır kelebeğin çekice