Ruhsal Üşümeler

nasıl da üşüyorum şimdi bir bilsen

ve içim de öyle soğuk ki sana

aldığım her nefeste biraz daha donuyor sanki

şu bulut

şu gökyüzü

şu yağmur tanesi

puslanmış ay ışığına karışıyor küçülen düşlerim

zemheri vuruyor dört bir yanıma

içimde kanadı kırık bir kuş yavrusu

adını sayıklıyor

çığlık çığlığa...

yalnızlığın siyah rengi örtülüyor

bir gözümden diğerine

şimdi

yastayım

şimdi

karanlıktayım

çıkmazlardayım

iki gözüm iki buz çanağı

uzaklaşıyor artık benden gökyüzü

ve içim de öyle soğuk ki sana

nereye baksam donup çürüyor zaman

ve sen şimdi çok uzaklarda

uzaklar nasıl da üşüyordur şimdi

içimde kanadı kırık bir kuş yavrusu

adını sayıklıyor

çığlık çığlığa...