Ruhsuz Ben...

Hayat seni bana layık görmüyor

İntikam alırcasına uzağa gönderiyor

Her anımı seninle doldurmaya çalışırken

O sanki tek tek hafızamdan siliyor...

Onu düşündüğümde

Varla yok arasında gibi hissediyorum

O kadar mutlu oluyorum ki

Dünyam bi onun üzerine yaşanıyor..

Ama olmadı ve tekrar tekrar denemek

Yıkılanları yeniden deniyerek yapıştırmak

Yamalar yapıp açıklarını kapatmak

Olmuyor yamaladıkça o biraz daha hasar görüyor

Artık o kadar bozulmuş ki derinliği

Parçalar yapışmıyor, ona ait değil sanki

Artık pes ettim ben de belki

Ne kadar inkar edip kabul etmesem de bu gerçeği

Zorla kabul ettirdiler bana bu ruhsuz beni....